Hallerbos

Enkele dagen geleden was het nog in het nieuws. De wilde hyacinten staan in bloei en lokken een massa volk naar het Hallerbos. De boodschap van de burgemeester was om niet in het weekend, maar tijdens de week te komen en dat deden we dan ook. Om 9 uur begonnen we eraan. Het was helemaal niet druk. Je kon het zelfs rustig noemen zoals je dat in een bos zou verwachten.
Maar wat een bloemenpracht! Dit hadden we nog nooit eerder gezien. Op verschillende plaatsen veranderd de bodem van het bos in een blauwe bloemenzee. Prachtig om te zien. We maakte de ene foto na de andere. Hieronder een kleine selectie.
Drie uur en tien kilometer later – het kan ook korter –  kwamen we voldaan terug aan bij de camper. Bedankt MC om ons hieraan te herinneren!
Namiddag ging het verder richting kust. Deze keer niet naar Nieuwpoort maar naar Camping Duinenhof in Bredene.

Villers-la-Ville

Op onze route naar de kust houden we twee tussenstops. De eerste is in Villers-la-Ville.
Deze voormiddag wist moeder me nog te vertellen dat hier ooit een tante van mijn vader woonde. Maar dat is niet de reden waarom we hier zijn. Wel voor een bezoek aan de Abdij waarvan we het bestaan nog niet zo lang kennen. Je waant je hier in een van de vele ruïnes van de Schotse Highlands, met dat verschil dat het hier een stuk droger en warmer is. Wij vonden het alleszins de moeite. Oordeel zelf maar.
Een kleine 40 kilometer verder noordwaarts hadden we een slaapplaats voor ogen in de buurt van onze activiteit van morgen. Maar die, en nog een paar andere mogelijkheden, waren verboden voor campers. Na een beetje zoeken vonden we iets verderop deze rustige plaats.

Lommel

Net terug thuis van een weekendje Vakantiepark Blauwe Meer in Lommel. We waren er op bezoek bij L&M die daar sinds kort op een seizoenplaats staan.
Het is een grote camping, aangelegd rond het (blauwe) meer, waar je naast staanplaatsen ook stacaravans en vakantiehuisjes kan huren. Er is ook een binnenzwembad, een binnen-strandbad en een mooi ingericht café-restaurant met terras. Allemaal in en rond een serre-achtige constructie. Mooi gedaan, maar nu allemaal gesloten door corona.

Gisteren verkenden we de omgeving met een 4-cachen wandeling. We zagen onderweg de prachtige vlindersculptuur van Will Beckers en kwamen we langs de 16 hectare grote begraafplaats met meer dan 39.000 (!) Duitse gesneuvelden uit vooral de Tweede wereldoorlog.

Watervallen van Coo

Het is van onze jeugdjaren geleden dat we hier nog eens op bezoek waren. De stoeltjeslift ­­– die vandaag stil lag – is er nog steeds, maar van het hele Plopsa circus, gesloten door corona, was toen nog geen sprake.
We begonnen onze namiddag met een wandeling rond het spaarbekken van de waterkrachtcentrale. We startten aan de dijk naast de parking en volgden het U-vormig meer tot we aan de andere kant uitkwamen bij Plopsa. Onderweg konden we 3 caches loggen. De poort van Plopsa stond open en zonder dat we het goed en wel beseften liepen we binnen. Al snel werden we vriendelijk verzocht om het terrein te verlaten, maar niet voor we nog snel op de foto gingen met Plop.
In het dorp en aan de watervallen was er wel wat beweging. Restaurants en cafés zijn natuurlijk dicht, maar je kon er wel terecht voor een burger of een ijsje.

Het zit er weer op, morgen rijden we terug huiswaarts.

Here comes the sun

Het was fijn wakker worden langs ons riviertje. Wat een rust hier! Namiddag maakten we een korte wandeling via de Dolmen cache naar de bonus coördinaten van de Tour de Solwaster. Voor de rest was het genieten van een zonnige dag. De komende dagen wordt er nog meer zon voorspeld.
Ondertussen zijn we verhuisd naar de mix-parking van Coo. Op deze grote parking (op de foto is slechts een klein stuk te zien) staat geen enkele auto. De campers zijn heer en meester. Iedereen neemt ruimschoots zijn plaats. Tafels en stoelen worden buiten gezet. Ondenkbaar in niet-corona tijden.