Van staalblauw naar grijs

Ondertussen zijn we terug thuis. Toen we deze middag in Zaventem landden was het bewolkt en viel er regen. Een groot verschil met Spanje, want daar is het nog steeds ‘kortebroekenweer’ en kan je genieten van een staalblauwe hemel. Gisterennamiddag zijn Ann en ik, bij wijze van afscheid, nog een pannenkoekske gaan eten in het mooie Altea en ’s avonds samen met D&N naar de Panaché voor het laatste avondmaal. Het was superlekker en de bediening was top. Zeker voor herhaling vatbaar.
Het was een fijne, niks moet alles kan, vakantie. We hebben ons geamuseerd en hebben ook weer enkele nieuwe mensen en lekkere adresjes leren kennen.

Het verblijf in een huurcaravan was voor ons wel een aanpassing. Alles wat we nodig hadden was er aanwezig en door de voortent is er ook meer ruimte dan in een camper. Toch geven we, maar vooral Ann, de voorkeur aan onze eigen camper. Slapen in je eigen bed met je eigen spullen die je gewoon bent vinden we toch ook belangrijk.
We kijken al uit naar onze volgende campertrip.

Advertenties

Verd i Vent

We begonnen deze zondag met het laatste marktbezoek van onze vakantie. Deze keer die van Albir.
Namiddag gingen we samen met D&N en hun Engelse vrienden Elaine & Austin, op tapasjacht. Het bekende tapasstraatje in oud-Benidorm kenden we al, maar E&A hadden het steeds over een “tapassquare”. Deze plek, ook in oud-Benidorm, kenden we nog niet. Het was hier zeker even lekker, en ik vermoed ook goedkoper. Een liter Sangria kost hier bijvoorbeeld 7 € en daarbij krijg je 6 tapas. Extra tapas kosten 80 cent per stuk. Zowel de Sangria als de tapas gingen vlot binnen.
Daarna gingen we naar bar-restaurant Panaché. Hier hadden we al van gehoord via de blog van Eddy, maar D&N kenden deze zaak ook. De uitbater en veel van zijn bezoekers zijn Antwerp supporters. De dames genoten er van hun Piña colada. We hadden een fijne namiddag en avond.
We zijn blij dat we Elaine & Austin hebben leren kennen. Niet alleen omdat het aangename en vriendelijke mensen zijn maar ook omdat het Schotland kenners zijn. En laat dat nu het land zijn waar we komende zomer op vakantie gaan. Elaine was vroeger manager van verschillende campings in Schotland en kent het land als haar broekzak. Ze was zo lief om ons een selectie van do’s & don’ts op te schrijven. Hier hebben we echt wat aan. Bedankt Elaine & Austin!

Vandaag was “eten” alweer onze hoofdbezigheid. Op aanraden van Ferdinand & Marita gingen we deze keer naar restaurant Verd i Vent. Je komt hier niet alleen om te eten maar ook voor de sfeer en de muziek. Alleen al de bergrit van 35 km ernaartoe is de moeite waard! Zonder reservatie kom je er bijna niet binnen. Zondag was alles al volgeboekt dus reserveerden we voor vandaag en zelfs op een maandag zat het zo goed als vol. Het restaurant ligt afgelegen in de bergen met prachtig uitzicht. Het is ingericht in een oude schapenstal. Je krijgt een eenvoudig maar lekker 5-gangen menu waarvan je alleen het hoofdgerecht kan kiezen: lams, eend, kip of steak. En Ferdinand heeft gelijk. De malste steak die ik ooit gegeten heb! Wijn en bier inbegrepen voor … 19 €! Ook de live muziek was geweldig (zie filmpje).
We vertrokken om 13 uur in de camping en om 18 uur waren we terug. Een top namiddag!

Zondag

 

Verd i Vent

 

 

Sella

Vrijdag is het marktdag in L’Alfàs del Pi. Altijd fijn om hier eens rond te wandelen.
Namiddag reden we verder naar Sella, een bergdorpje zo’n 30 kilometer landinwaarts. We hadden op de geocachingkaart gezien dat er in de buurt 5 caches en een bonus cache lagen.
Na enkele tapas in het plaatselijk café en een wandeling door het dorp begonnen we eraan. Volgens de omschrijving zou de wandeling langs de caches, die allemaal in het teken staan van de watervoorziening en het bevloeiingssysteem in en rond Sella, zo’n 2 uur en half in beslag nemen. Het was een mooi wandeling, maar ze was een stuk zwaarder en langer dan beschreven op de cachepagina. Er is redelijk wat zweet gevloeid! Toen we terug aan de auto kwamen hadden we meer dan 10 kilometer in de benen.
Onderweg naar de camping was het hoogtijd om de inwendige mens te versterken. In Orxeta vonden we dit in de vorm van een Angus burger.

In tegenstelling tot gisteren hebben we vandaag niet veel gepresteerd. We brachten de namiddag door in en rond het zwembad. ’s Avonds zijn we iets gaan eten in The Grill in Albir. Een restaurant dat Hugo ons had aangeraden. We hebben het ons niet beklaagd.

Gelukkige verjaardag!

De regen van onze eerste vakantiedag is al lang vergeten. Elke dag worden we wakker met de zon die onder de raamverduistering van de caravan binnenkomt. Heerlijk, wakker worden zonder wekker!

Het prestatieniveau lag de laatste dagen wel aan de lage kant. We hebben geen enkele cache meer gezocht en de wandelafstanden worden steeds korter. Ons autootje brengt ons overal tot op enkele meter van de bestemming: gisteren naar het shopping centrum La Marina en ’s avonds, samen met D&N, naar een nieuw restaurantadresje in La Nucia. We werden verwend in La Alegria.

Vandaag, 30 mei, is een speciale dag. Het is Ann haar verjaardag. En om dat te vieren gingen we deze middag eten in de Sabor in Altea. Het was, zoals verwacht, weer superlekker. Daarna reden we verder naar Playa del Portet iets voorbij Moraira. Dit strandje hebben we enkele jaren geleden toevallig ontdekt tijdens het cachen en is ondertussen één van onze lievelingsplaatsjes geworden. ‘s Avonds reden we terug naar de camping waar we samen met D&N en een groep Engelsen meededen aan een quiz en een spelletje Sticky 13’s, een kaartvariant op Bingo.
Een geslaagde dag!

Finestrat & Altea

Deze vakantie hebben we niets gepland. Elke dag zien we wel wat we doen. Gisteren bezochten we het dorp Finestrat en deden we een cache rondje in de buurt. Alle caches en 3 bonuscaches werden gevonden. We eindigden de dag in de Universal Lounge Bar in Albir.

Vandaag begonnen we de dag op de markt in Altea. Er is een groenten- en fruitmarkt in het centrum, maar wij gingen naar de markt aan de Algar. Hier vind je al de rest: kleding, sacochen en andere prullaria.  Ik herinner mij van vroeger dat er op deze markt geen eet- of drankgelegenheid was zoals op andere markten in de buurt, maar nu was er wel eentje in ’t midden van het terrein. Dat kwam goed uit want we hadden nog niet ontbeten. We hebben allebei iets gevonden op de markt. Ik een nieuwe tas om te gaan cachen. Het was de laatste in camouflagekleuren. Zie je ze liggen? 🙂 En Ann een katoenen zomerkleedje. Daarna gingen we richting de kust want op de havenpier hadden we nog een cache te loggen. Na een paar terrasjes reden we via een laatste etterke-cache terug naar de camping. Tijd voor een siësta…

Gisteren

 

Vandaag