Pointe du Hoc

Ann is gisteren ziek geworden. ’s Avonds moest ze overgeven en had ze wat koorts. Ze is direct gestart met antibiotica die we altijd in onze reisapotheek meehebben.

Het was bijna middag toen we het Memorial Museum of Omaha Beach binnenstapte waar we eerst naar een documentaire keken over de invasie met originele beelden en getuigenissen van oud-strijders.

Daarna reden we verder naar Pointe du Hoc, een plaats boven op een klif tussen Omaha Beach en Utah Beach die zwaar gebombardeerd werd en waar een Ranger bataljon de 30 meter hoge kliffen beklom om de Duitse soldaten te overmeesteren. Maar voor we deze plek bezochten hebben we een siësta ingelast zodat Ann nog wat kon rusten. In de late namiddag zijn we Pointe du Hoc gaan bezoeken. De vele diepe kraters tussen de bunkers zijn nog steeds goed zichtbaar. Er staat, zoals op vele plaatsen hier in Normandië, ook een gedenkteken. Deze is opgedragen aan de Rangers. Zoals je kan zien op de foto’s heeft de natuur het ondertussen overgenomen van het geweld.

We vonden hier ook 4 caches. Een Multi-cache, een Earth-cache en 2 tradi’s. Ondertussen staan we op een camperplaats in Grandcamp-Maisy.

Saint-Laurent-sur-Mer – Point du Hoc in Saint-Pierre-du-Mont – Grandcamp-Maisy (15 km)

Camperplaats in Grandcamp-Maisy

Saint-Laurent-sur-Mer & Memorial Museum of Omaha Beach

 

Point du Hoc in Saint-Pierre-du-Mont

 

Advertenties

Omaha Beach

Het is vandaag de ganse dag droog gebleven met afwisselend zon en wolken bij ongeveer 25°. Tot zover het weerbericht van vandaag. 🙂 We hebben de kust verder gevolgd en de eerste keer halt gehouden in Longués-sur-Mer waar we de kanonnen en de bunkers zijn gaan bekijken.

Namiddag reden we verder naar het dorpje Colleville-sur-Mer waar het Normandy American Cemetery and Memorial ligt. Indrukwekkend is het minste wat je kan zeggen. De eindeloze rijen witte grafzerken laten je niet onberoerd. Vanuit het kerkhof heb je zicht op Omaha Beach. Ook het Memorial is prachtig om te zien. Het was er muisstil ondanks het vele volk. Er was net een ceremonie bezig van een groep Amerikanen die hulde kwamen brengen aan de vele Amerikanen die hier het leven gelaten hebben voor onze vrijheid. Er liggen hier 9.387 Amerikaanse soldaten begraven. Op de muur achter het gedenkteken staan de namen van nog eens 1.557 vermisten gegraveerd.

Daarna zijn we nog een stukje verder gereden naar Saint-Laurent-sur-Mer waar we morgen het Musee Memorial d’Omaha Beach gaan bezoeken.

Quistreham – Longués-sur-Mer – Colleville-sur-Mer – Saint-Laurent-sur-Mer (68 km)

We overnachten hier in Saint-Laurent-sur-Mer.

Longués-sur-Mer

 

Normandy American Cemetery and Memorial in Colleville-sur-Mer

 

Quistreham

Het heeft de ganse nacht en deze voormiddag geregend! We zijn dan maar wat langer in ons bed blijven liggen en langzaamaan op gang gekomen. Namiddag volgden we de kust tot in Quistreham. Onderweg was er weinig te zien. Zelfs de zee was niet te zien door al de bebouwing.

Quistreham is gelegen aan Sword Beach, één van de vijf landingsstranden waar de invasie plaatsvond op 6 juni 1944. Het was al namiddag toen we de omgeving “droog” konden verkennen. We vonden 4 caches en hadden 7 kilometer in de benen toen we terug bij de camper aankwamen.

Quistreham kan niet tippen aan onze 2 vorige stops maar dat zal ook wel een beetje met het weer te maken hebben. Morgen wordt het beter en daarna zou de zon helemaal terug zijn.

Honfleur – Quistreham (67 km)

Camperplaats in Quistreham

Honfleur

Onze eerste dag in Normandië was met Étretat een shot in de roos en dat is ook de tweede geworden hier in Honfleur. Maar eerst moesten we nog over de Pont de Normandie. Deze brug over de Seine heeft een totale lengte van iets meer dan 2 kilometer en is hiermee de langste tuibrug van Europa. Het is een indrukwekkend brug om over te rijden (tol: 6,3 €).Op het bovenste punt voel je de zijwind goed op de camper. Stuur goed vasthouden is hier de boodschap.

We parkeren onze camper op een grote camperplaats op wandelafstand van het centrum. Honfleur is een mooie plaats met een pittoresk haventje, mooie oude huizen en heel veel terrasjes! Er staat hier ook een houten kerk die ons direct deed denken aan de staafkerken die we in Noorwegen zagen.

Morgen volgen we de kust en we zien wel waar we blijven hangen.

Étretat – Honfleur (45 km)

Camperplaats in Honfleur

Normandië

Gisteren was het de bedoeling om na ons bezoek bij mijn moeder en schoonouders te vertrekken maar L&M hebben daar een serieus stokje voor gestoken! Zij zijn ons komen ophouden en hebben onze hele frigo leeggedronken en daarna moesten ze nog eten hebben ook! We zijn daardoor pas erg laat kunnen vertrekken!

Bovenstaande is eigenlijk niet helemaal waar hoor en alleen maar bedoeld om hen te doen schrikken als ze dit lezen. Ja, we hebben wat gedronken en ja, we hebben ook een frietje van de frituur gegeten voor we vertrokken. Maar dat was allemaal omdat wij dat zo wilden. 🙂

Ver zijn we niet meer geraakt. Na een dikke 100 km begon de vermoeidheid al toe te slaan. We hebben dan ook al 4 dagen vroege shift achter de rug deze week en daar kunnen onze oude lijven niet meer zo goed tegen. We hielden halt aan de camperplaats in Thieu. Een rustige plaats aan een scheepslift.

Deze morgen hadden we nog een dikke 350 km te gaan tot onze eerste bestemming in Normandië: Étretat. Daar aangekomen op de camperplaats zijn we direct het dorp en omgeving gaan verkennen. Wie hier nog niet geweest is moet dat zeker eens doen! Prachtig dorpje, mooi (kiezel)strand en vooral mooie krijtrotsen. En voor de geocachers liggen hier maar liefst 3 Earth-caches, 1 Virtuele-cache en een tradi die we allemaal vonden. Onderweg terug naar de camper heeft het even geregend. Hopelijk doet het dat thuis ook eens want het is daar kurkdroog.

Thuis – Thieu (105 km) Camperplaats in Thieu

Thieu – Étretat (359 km) Camperplaats in Étretat