La Roque-Gageac

Op amper 10 kilometer van Domme stopten we in La Roque-Gageac. We zouden hier op de CP gaan staan, maar die stond volledig vol. Honderd meter terug werd een weiland tijdelijk ingericht als camperplaats en daar was nog meer dan plaats genoeg.
La Roque-Gageac is, een beetje zoals Rocamadour, tegen een rotswand aangebouwd. De rivier wordt, zoals op vele andere plaatsen, druk bevaren door kajaks. Je kan hier ook een boottocht maken met een replica van een 18de-eeuwse boot. De tocht duurt net geen uur en vaart naar Castelnaud-la-Chapelle en terug. Vanop het water heb je mooi zicht op het dorp, Château de la Malartrie en Château de Castelnaud. Onderweg krijg je uitleg in eender welke taal en dus ook in het Nederlands via een audiogids. Zijn geld, 10 euro p/p, meer dan waard.
Bij terugkomst gingen we nog op zoek naar een earthcache. Die lag op een erg mooi en geurrijk wandelpad tussen exotische planten ergens halfweg de rots.
We eindigden met een pizza en een fleske rosé. Lang geleden dat we nog zo’n lekker pizza gegeten hebben.
De zon hebben we vandaag niet gezien en voor het eerst hebben we deze avond regen gehad. Te weinig om de pret te bederven.

Montfort en Domme

Gisteren werd het te laat om nog aan een verslagje te beginnen. Waarom lees je hieronder.

Aan kastelen geen gebrek hier in de Dordogne. Onderweg naar Domme kregen we weer enkele prachtexemplaren te zien. We hielden eerst halt in Montfort, een piepklein dorpje met één cache en een prachtig kasteel, waar we een korte wandeling maakten langs de rivier. Hier is ook een CP, maar het was nog te vroeg om halt te houden.
Volgende stop was Domme, nog zo’n plaats die bij de mooiste van de Dordogne kan gerekend worden. Het ligt tamelijk hoog en is volledig ommuurd met verschillende toegangspoorten, een zogenaamd bastide dorp. Op het hoogste punt ligt een balkon waar je prachtig uitzicht hebt over de rivier. In de late namiddag werd het betrokken en vielen er 7 druppels uit de lucht.
We besloten om nog even te wachten en dat heeft geloond want de zon kwam er opnieuw door en wat later konden we genieten van verschillende luchtballonnen die hun overtocht maakten. Sommige lieten zich zakken tot net boven de rivier of omringende weilanden om daarna weer op te stijgen. Een prachtig schouwspel.
Onze overnachtingsplaats in Domme.


Rocamadour

Is een bedevaartsoord in Lot, net buiten de Dordogne. We hebben eerst nog getwijfeld om de ‘omweg’ te maken. Goed dat we toch gekomen zijn want het is een prachtige plaats om te bezoeken, ook voor ongelovige Thomassen.
Het dorp kan je opsplitsen in drie verdiepingen: bovenaan het kasteel met daarachter de camperplaats, in het midden de kerk en de kapellen en via de grote bedevaardertrap (216 treden) kom je beneden in het eigenlijke dorp dat vooral bestaat uit een lange straat met oude huisjes, souvenirwinkels en restaurants. Terugkeren deden we via de twee ‘ascenseurs’. De eerste ziet eruit als een gewone lift. Bij de tweede wordt je schuin door een tunnel naar boven getrokken. Op enkele minuten stonden we terug boven.
De grote hitte van de voorbije dagen is voorbij. Vandaag schoven er regelmatig wolken voor de zon, maar het was nog meer dan warm genoeg.

Sarlat-la-Canéda

De camperplaats kort bij het oude centrum stond, zoals verwacht, bomvol. We hadden dan nog twee mogelijkheden: ofwel bij de E.Leclerc, waar er plaatsen voorzien zijn voor campers of op een parking zo’n 800 meter van het oude centrum. We reden eerst naar de E.Leclerc omdat we hoogdringend boodschappen moesten doen. Mijne Cola Zero was namelijk op en dat is een ramp. Daarna reden we een stukje terug naar de rustig gelegen parking.
Zoals vele andere plaatsen wordt ook deze de mooiste van de Dordogne genoemd. De bekendste is het wel en tot nu toe ook de drukste. Sarlat stamt nog vanuit de middeleeuwen en dat zie je goed als je er rondwandelt.

Les Eyzies-de-Tayac

Ondanks dat de zon regelmatig gedempt werd door sluierwolken werd het toch weer een +30 graden dag. Ontbijten deden we deze keer in een van de talrijke eetgelegenheden die het dorpje rijk is.
Het dorp ligt aan de voet van een hoge rotswand in de vallei van de Vézère. Sommige huizen zijn tegen en onder de rots gebouwd.
Namiddag fietsten we naar, de iets verderop gelegen, Grotte Du Grand Roc. Je zou er alleen al naartoe gaan omwille van de koelte binnen. In de grotten is het constant 15 graden. Maar als je dan terug buiten komt …
Daarna werd het stilaan tijd om het zweet weg te douchen en ons klaar te maken voor het avondeten in de Cro-Magnon. Eigenlijk wilden we daar gisterenavond al naartoe, maar toen was het volgeboekt en dus reserveerden we een tafel voor vandaag. Misschien begint er bij sommige al een belletje te rinkelen. In het VIER programma Bye Bye Belgium van vorig jaar leerden we 3 koppels kennen die definitief naar het buitenland trokken. Ruud & Jan waren daar een van. Zij kochten hier Hotel-Restaurant Cro-Magnon. Gisteren hadden ze ons beloofd dat ze bij ons op de foto zouden gaan en ze hielden woord. Het zijn toffe, vriendelijke gasten. We wensen hen veel geluk in het waarmaken van hun droom. We hebben genoten van deze avond.