Terug in België (549 km)

Niets om vrolijk over te worden. De zon hebben we al 2 dagen niet meer gezien en de laatste 200 km hebben we meer regen over ons heen gehad dan tijdens al onze winterverblijven in Spanje van de laatste 7 jaar samen!
Nee, vrolijk word je er niet van. Ook niet van de erbarmelijke staat van onze snelwegen. Vergeleken met de Franse en Spaanse zijn die van ons heirwegen.
En dan heb je nog de brandstofprijzen, die in België minstens even hoog zijn dan in Frankrijk, maar met dat verschil dat wij dit zonder enige vorm van protest aanvaarden. Chapeau gilets jaunes!
Vrolijk word je ook niet als je beseft dat je over enkele dagen, zij het halftijds, weer aan ’t werk moet.

Maar ik eindig positief. Komende zondag zien we onze kleindochter, Lilly, weer. We hebben je gemist schat!

Hieronder enkele sfeerbeelden van onderweg.

 

Advertenties

Aubigny-sur-Nère (649 km)

Ook vandaag was het ongeveer 10 uur toen we vertrokken. In tegenstelling tot gisteren, toen we bijna de ganse rit twee rijstroken ter beschikking hadden, ging het vandaag heel wat moeizamer.
Uitgezonderd het stuk tussen Limoges en Vierzon ging het grootste deel vandaag over kleinere wegen en passeerden we vele dorpjes. Ann had haar bezig gehouden met het tellen van de rotondes: ze kwam uit bij 71 stuks!

De gele hesjes waren nog steeds even strijdvaardig als 6 weken geleden. Ann kon ook nog foto’s maken van de wijngaarden van Bergerac, de kathedraal van Périgueux en we zagen onderweg een Citroen Ami 8. Ik herinner me nog dat mijn vader er zo eentje had. Volgestouwd met tomaten uit de serre ging het richting veiling.

Rond 19 uur kwamen we aan op de camperplaats van Aubigny-sur-Nère.

Oloron-Sainte-Marie (698 km)

Deze voormiddag rond 10 uur reden we van de camping af. Als ik me niet vergis zag ik in de spiegel Anita in de verte nog wuiven. Eens op de AP-7 konden we recht voor ons de Bernia nog een laatste keer bewonderen. Enkele weken geleden hebben we daar nog een mooie wandeling gemaakt.

We waren al een tijdje aan het rijden toen we voor ons een camper met blauwe aanhangwagen zagen opduiken. Ons vermoeden klopte, het waren Rudy & Annick die deze morgen ook vertrokken waren. Al wuivend staken we hen voorbij. Later toen we na het tanken in Teruel de autostrade opreden zagen we hen nog eens!

Ondertussen hebben we de Pyreneeën achter ons gelaten en staan we op de camperplaats in Oloron.

Afscheid

Deze ochtend heb ik de laatste keer van de scooter gebruik gemaakt om voor de laatste keer een vers stokbrood te gaan halen voor het ontbijt. Dan kon het opruimen van de camper beginnen: luifel een beetje poetsen en indraaien, tafel en stoelen opbergen en garage opruimen. De fietsen hadden we nog een laatste keer nodig omdat we namiddag afgesproken hadden met Dirk & Natasha en Rudy & Annick om voor de laatste keer naar de Pizza4U in Albir te gaan. Zoals verwacht was alles weer dik in orde. We namen afscheid van hun en gingen nog een laatste keer boodschappen doen voor we terug naar de camping reden. We namen ook afscheid van Frank & Lea, Vic & Nieke, Jef & Anita en Frans & Odette. Eerder namen we ook al afscheid van Eddy, Louis, Ferdinand, Rob & Letty, Guy & Suzanne, Juanito & Carine, Monique en alle andere wandelvrienden van de VVB.
Adiós a todos.

Guadalest

Morgen komen ze de scooter terug ophalen dus maakten we vandaag onze laatste 😦 trip. We reden naar Guadalest: een mooi oud dorpje, gebouwd op en tussen de rotsen met een prachtig uitzicht op het nabijgelegen stuwmeer. Het is ondertussen alweer zes jaar geleden dat wij hier nog waren.

Maar voor het zo ver was hielden we halt in Polop, waar we eergisteren het Plaça dels Xorros met de fonteinen gemist hadden. Deze keer waren we er snel en konden we beginnen met tellen en ja Eddy, het waren er exact 221. 🙂

Na Guadalest reden we naar Beniardà waar we in een typisch Spaans restaurantje, Ca Gloria, een dagmenu bestelden, maar dat viel een beetje tegen. Het voorgerecht was één bord sla waar we met zen vieren moesten uit prikken, daarna linzensoep en als hoofdgerecht een varkenskotelet met een zoete peper en een paar frieten die enkel voorgebakken waren. Achteraf kregen we nog een potje veel te slappe pudding. Het beste van het hele menu was de Moscatel die we bij de, te dure, rekening kregen. 🙂

Na deze feestelijke maaltijd toerden we nog rond het meer en aan de stuwdam vonden we onze derde cache van vandaag.

Polop

Guadalest

Cachen op de Sierra Helada

We hadden vandaag afgesproken met Eddy, Ferdinand, Rob & Letty en Rudy & Annick om nog enkele ontbrekende caches te gaan zoeken op de Sierra Helada. Voor mij is het deze vakantie de 2de keer dat ik hem beklim. Het vinden van de caches ging redelijk vlot. Dat kan ook niet anders als je telkens met 8 personen kan zoeken. Maar de route naar de antenne was iets moeilijker en ging gepaard met regelmatige stops om op adem te komen. De laatste cache, “A needle in a haypile”, was een hele mooie. Op de plaats van de coördinaten vonden we een berg potjes bedekt met dennennaalden. Het waren er tientallen. We moesten ze allemaal openen om daaruit de eindcoördinaten te ontcijferen. En dat lukte met gezamenlijk denkwerk. De cache zelf lag enkele tientallen meter verder. Mooi gedaan. In Albir deden we nog een terrasje. We hadden een leuke dag samen. Bedankt voor het fijne gezelschap!

Daarna gingen we met Ferdinand en Annick & Rudy op zoek naar een restaurantje. We kozen deze keer voor Miramar uitgebaat door Nederlanders. We hebben er echt lekker gegeten en betaalden slechts 13,90 € voor een 3 gangenmenu. Weer een aanrader.

 

 

Font de l’Algar & Polop

We wilden al langer eens naar de watervallen van Algar gaan kijken. Nu we de scooter hebben zijn we er deze voormiddag samen met Annick en Rudy naartoe gereden. Eerlijk gezegd was het de 4 € inkom per persoon niet waard. Naast de watervallen en poelen zijn talrijke trappen en paden aangelegd. Echt natuurlijk ziet het er allemaal niet meer uit. Ik kan me voorstellen dat het in de zomer wel fijn is om hier te komen zwemmen. Nu was daar natuurlijk geen sprake van want het was nog frisjes deze voormiddag in de schaduw.

Op de terugweg hielden we halt in Polop, een mooi dorpje met een castillo dat eigenlijk een oud kerkhof is. We hebben er wat rond gewandeld en iets gegeten. Achteraf gezien hebben we blijkbaar de 221 fonteinen op de Plaça dels Xorros gemist. We zullen dus nog eens moeten teruggaan. (Volgens een reactie van Eddy zouden het er geen 221 zijn. Ik had dit ergens op internet gelezen. Ik zal ze eens moeten gaan tellen)

Zowel aan de watervallen als in Polop vonden we nog een cache.

Font de l’Algar

 

Polop

 

 

Castell de Castells

Deze nacht heeft het gevroren! Ja hoor, dat is perfect mogelijk hier aan de Costa Blanca. Voor we vertrokken moesten we eerst het zadel van de scooter ijsvrij maken om te voorkomen dat onze billen er bleven aan plakken.

Voor we aan de wandeling begonnen gingen we onderweg eerst koffie drinken. Monique had twee driekoningentaarten meegebracht om te verdelen onder de wandelaars. In zo’n taart wordt een boon of een beeldje verstopt. Wie het stuk taart met de boon of het beeldje krijgt is voor die dag koning(in). Annick, die voor de eerste keer mee ging wandelen, en Garda waren onze koninginnen van de dag. Proficiat! 🙂

De bedoeling was dat we in Castell de Castells naar een natuurlijke boog in de rotsen zouden gaan wandelen, maar de drie koningen staken daar hun stok voor! Omdat deze heren verwacht werden in het dorp was de enige parking daar afgesloten. Onze ervaren gidsen, Monique en Carine, schudden dan maar een andere wandelroute uit hun mouw die zeker ook de moeite was om te doen. Ondertussen was het lekker warm geworden en hebben we een prachtige dag gehad. We liepen over smalle paadjes en zagen in de bergen verlaten dorpjes en prachtige amandelbomen in bloei. Ook de processierupsen waren er al!

Na de wandeling reden we terug naar Albir waar we met de hele groep nog iets gingen drinken. Daarna verhuisden we naar de zaak er net naast, de Everest, waar we een lekker 3 gangen menu kregen voorgeschoteld, drank inbegrepen, voor het fenomenaal bedrag van 10,95 € per persoon.

Zouden we nog wel terug naar België rijden?

 

 

Motorrit en Driekoningen

We hadden vandaag om 10 uur afgesproken om een scooter/motorrit te maken samen met Frans & Odette, Rudy & Annick en Guy & Suzanne. Voor de geïnteresseerden: we reden over Alfaz, La Nucia, Pollop, Callosa, Bolulla, Tàrbena, Castell de Castells (koffiestop), Famorca, Facheca,  Quatretondeta, Gorga, Benilloba, Benasau, Alcoleja (eten in restaurant STOP), Sella, Finestrat en onze laatste stop was aan het café achter het kerkje naast de camping waar we rond 16 uur toekwamen. We reden in totaal ongeveer 120 km. Bedankt Guy, voor deze mooie trip. We hebben er van genoten.

Niet veel later maakten we ons klaar om alweer te vertrekken.
We zijn dit jaar, voor de eerste keer, lang genoeg in Spanje om Driekoningen (Tres Reyes Magos) mee te maken. Je kan het een beetje vergelijken met Sinterklaas bij ons. Driekoningen is op 6 januari, maar vandaag, op 5 januari, zijn er overal optochten in de steden. Wij gingen deze avond naar die in oud Benidorm kijken. In de optocht zie je fanfares, dansgroepen, dieren en praalwagens. Op de laatste wagen zitten de drie koningen. Tussen de dieren waren ook afgerichte ganzen te zien. Zie filmpje.
En zo eindigden alweer een mooie dag in Spanje.

 

Laatste keer Sabor

Het belangrijkste te vermelden feit vandaag, was een bezoek aan de Sabor. De boog kan niet altijd gespannen staan hé. 🙂
Samen met Eddy, Louis en Ferdinand, die de foto maakte, genoten we weer van een heerlijk menu. We hadden om 14 uur afgesproken. Drie uur later vroegen we de rekening.
Ferdinand zien we zondag terug op de wandeling en Eddy dinsdag om, met een nog te bepalen groep, te gaan cachen op de Sierra Helada.

’s Avonds gingen we nog even langs bij Annick & Rudy.

img_4054 (middel)