Blog opnieuw aangepast

De vorige dagen heb ik nog wat kleine aanpassingen gedaan aan de blog. Verschillende opties die vroeger onderaan stonden zijn nu beschikbaar in de rechter kolom.

De smartphone versie is ook wat overzichtelijker geworden. Om de foto’s in hoogste resolutie te bekijken eerst op de gewenste foto tikken en dan onderaan op de tekst “Bekijk volledige grootte” tikken. Als je de kleine versie van de foto vergroot met duim en wijsvinger dan wordt die onscherp.

Ik ben ook nog bezig aan een nieuw project maar daar later meer over.

Advertenties

Geierlay

Wanneer ik dit bericht schrijf hebben we de terugreis van 250 km alweer achter de rug en zijn we thuis.

Deze middag vertrokken we met de camper van de camperplaats (9€ per nacht: stroom, douche, wc en wifi inbegrepen) naar Mörsdorf, zo’n 18 km van Ellenz-Poltersdorf.

Op 2 km van Mörsdorf bevindt zich de langste voetgangersbrug van Duitsland. In 2015 werd de Geierlay, want zo heet de brug, in gebruik genomen. Volgens andere bronnen is ze zelfs de langste van Europa. Hoe het ook zij. Ze was lang, 380 meter! Als je er over wil gaan mag je geen hoogtevrees hebben want ze hangt zo’n 100 meter boven het dal. Vanop de parking in Mörsdorf is het ongeveer 2 km wandelen tot aan de brug. Wij maakten er een lus wandeling van. Eens over de brug gingen we door het dal, en er weer uit, terug naar Mörsdorf. Een prachtige wandeling, echt de moeite om te doen. Onderweg vonden we ook nog 9 caches waarvan één virtuele cache (spookje) midden op de brug.

Aangekomen in Mörsdorf gingen we op zoek naar iets om te eten want dat hadden we wel verdiend na 10 km stappen. We vonden een gezellige pizzeria ingericht in een oude schuur met een authentieke houtoven. Mooi om te zien en de pizza was superlekker.

Bedankt Annick en Rudy want het is dankzij jullie blog dat we deze brug ontdekt hebben.

 

Beilstein & Cochem

Vandaag haalden we de fietsen van stal. We reden eerst naar de veerpont om de Moezel over te steken naar het pittoreske Beilstein. Onderweg zagen we een verkeersbord dat we nog kenden van in Noorwegen. Maar elanden in Duitsland? Het bord zal hier waarschijnlijk wel geplaatst zijn door een bewonderaar maar wat blijkt na wat opzoekingswerk? Dat er in Duitsland wel degelijk elanden kunnen voorkomen.

We hadden afgesproken om het vandaag wat rustiger aan te doen maar we waren nog geen half uur in Beilstein of we zaten alweer boven in de burcht. Er is hier ook nog een klooster waar je lekkere taart kan eten.

Van hieruit reden we zo’n dikke 10 km verder naar Cochem. Onderweg zagen we hoe ze de druiven aan het plukken waren. De trossen werden ook meteen in een machine ontdaan van de stengels.

Na ons bezoek aan Cochem reden we langs de andere kant van de Moezel weer terug naar Ellenz-Poltersdorf. We sloten de dag af met een malse schnitzel en een moezelwijntje.

Graach an der Mosel

Het was bijna middag toen de mist in het dal plaats maakte voor de zon. We wandelden naar Bernkastel waar we op zoek gingen naar onze eerste cache van dit weekend. We zijn hier nog al geweest maar komen graag terug naar dit gezellig stadje. We gingen door de heuvels terug naar de camperplaats om onderweg nog enkele caches te kunnen loggen. Maar die tocht hadden we wel onderschat! Op het vlakke schermpje van de GPS zag het er allemaal niet zo moeilijk uit maar in werkelijkheid hebben we serieus moeten doorbijten om er te geraken. Toen we terug op de camperplaats aankwamen hadden we 15 km in de benen en konden we 17 caches loggen.

Deze avond zijn we verder gereden naar Ellenz-Poltersdorf in de buurt van Beilstein waar we een plaatsje reserveerden op de camperplaats van de familie Loosen. Deze bestemming hebben we leren kennen door de blog van Rudy & Annick.

Camperplaats in Ellenz-Poltersdorf

 

Vostertfeesten 2018

Elk jaar zijn we hier weer met hetzelfde groepje vrienden en dorpsgenoten. Ook Sabine & Marc, de zus van Ann en haar vriend, kwamen langs maar zij bleven niet overnachten. We begonnen op vrijdag met een BBQ. Voor die avond hadden we geen tickets maar we konden we wel meeluisteren naar de bands van de Faute Party.

Zaterdag was het tijd voor rock en metal met vooral tributebands. Powerslave (Iron Maiden) en Purpendicular (Deep Purple) zijn bij mij het meest blijven hangen. “Child in time” was er boenk op.

Zondag stond o.a. Middle of the road op het programma maar dat optreden is niet doorgegaan. Wel zagen we John Coghlan’s Quo (band met de originele drummer van Status Quo), Mud II, Slade, Albert Hammond, The Classics en The Tremeloes (de namen van de bands staan bij de foto’s). Quo en de Tremeloes, wat een stem, vond ik persoonlijk het beste.

Deze morgen sloten we traditioneel af met spek en eieren! Bedankt vrienden voor alweer een geweldig weekend!

We overnachten op 51°07’13.2″N 5°33’51.5″E

 

Nostalgie Beach Festival

Mijn zus en toekomstig schoonbroer hadden 4 tickets gewonnen voor dit festival afgelopen zaterdag in Middelkerke. Toen zij ons aanboden om mee te gaan moesten we niet lang nadenken.

Coco JR was de eerste maar dat optreden hebben we gemist. We zagen hem wel terug als presentator om de verschillende bands aan te kondigen. Daarna zagen we Ozark Henry, Alphaville, Technotronic, 10CC, De Kreuners, Jimmy Cliff en als laatste, Madness.

Voor mij persoonlijk kon Jimmy Cliff me het meeste smaken. Zo goed dat ik vergeten ben om een filmpje te maken. Ook Madness en Alphaville (zie filmpje) waren geweldig en brachten ons helemaal terug naar de jaren 80. 10CC is natuurlijk ook goed maar die hadden we al een paar keer eerder gezien.

Bedankt Greet en Luc voor de tickets. We hebben een fijne dag gehad.

Thuis – Nieuwpoort en terug (400 km)

Kompas Camping

 

Mont-Saint-Michel

Onze laatste stop op deze 12 daagse trip door Normandie was Le Mont-Saint-Michel. Al veel van gehoord en ook al veel foto’s van gezien maar nog nooit in het echt. Eigenlijk mooier van op een afstand dan van kort bij tussen de massa’s toeristen. Het is hier wel allemaal goed georganiseerd. Er zijn 8 parkings op het vaste land waarvan nr. 8 de camperplaats is. Van hieruit kan je één van de vele gratis shuttle bussen nemen. Deze vreemde bussen hebben 2 voorkanten. De chauffeur kan aan beide kanten instappen en vertrekken. Zo moet de bus nooit keren. Je kan de oversteek ook met paard en kar maken (arme paardjes) of ook nog te voet. Fietsen zijn er niet toegelaten.

De Mont-Saint-Michel heeft een wirwar van steegjes en trappen met bovenop de berg de mooie abdij. Al de rest zijn souvenirwinkeltjes, terrasjes en restaurants. Op een warme dag als vandaag is het best vermoeiend als je overal wil geweest zijn. Zeker wanneer je achter de berg tussen de rotsen nog een cache wil gaan zoeken. Deze kan enkel gelogd worden bij laagtij anders zou je een bootje nodig hebben. In totaal hebben we vandaag 5 caches gevonden. Toch wel een bijzondere plaats die Mont-Saint-Michel. Morgen 650 km terug naar huis!

Carolles-Plage – Mont-Saint-Michel (45 km)

Camperplaats aan Le Mont-Saint-Michel

Jazz in Carolles-Plage

Het was al namiddag als we van de camping afreden. Eerst stopten we in Granville. Voor ons niet belangrijk maar hier staat ook het ouderlijke huis en museum van Christian Dior. Wat wel de moeite was waren de kunstenaars op de kade die mooie kunstwerken maakten van metaal. Die met de vissen vond ik geweldig. Vooral die met het John Deere logo. Hier heb ik een zwak voor gekregen sinds ik de film The Straight Story uit 1999 zag. Warm aan te bevelen voor wie hem nog niet gezien heeft.

Na een bezoek aan de stad en de nodige stops zochten we onze volgende overnachtingsplaats. We kozen voor een camperplaats aan het strand in Carolles-Plage iets verder op. Wat we niet wisten was dat er in dat plaatsje een Jazz festival plaatsvond. De camperplaats stond vol maar voor 1 nachtje kon er nog wel een plaatsje bijgemaakt worden. Jazz is niet echt onze lievelingsmuziek. Het nummer Goldfinger was zowat het enige dat we kenden. En dan, voor het slapen gaan, genieten van de zonsondergang.

Agon-Caoutainville – Granville – Carolles-Plage (51 km)

Camperplaats in Carolles-Plage

Granville

 

Carolles-Plage